چسبیده به بخاری، یک کلاه پشمی گذاشته ام سرم،

یک پتو رو شونه هام،

غرق در نت

آبجی یک عکس گرفته کلی خندیده بهم!

بعدم فرستاده برام

یاد مرحوم شهریار می افته آدم!

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا !

 

گاهی، آدم درک نمی کنه یک چیزهایی رو، تا زمان بگذره، قابلیت درکشونو پیدا کنه. 

یکی از عکسهای شهریار هم، از این مقوله بود واسه من!