یک چند شب قبل به پیشنهاد سرکار خانوم گیوه که پیش قدم شد و یک گروه راه انداخت تو تلگرام،

دو سه چهار پنج نفر از رفقا رو بنده اضافه کردم و الانه شش نفر شدند.

من که حوصله ام نمی شه برم تلگرام منتهی، هر بار گروه حضرات رو باز می کنم اقلا سیصد چهارصد تا کامنت نخونده دارم! فی الواقع، انگار بگو اینها خیییییییییلی حرف با هم داشته اند و فقط مشکل ارتباطشون بوده با هم که بحمدالله رفع شده!

من فقط می رسم وسط بحثشون بگم الهی بتّرکید اینهمه حرف می زنید و، بیام بیرون!

خدایی، چه خبره !!!

اگه همه افراد نیت کنند می تونم در مرکز مملکت میزبان گروه باشم! تنهایی کسی رو راه نمی دما، گفته باشم، ولی گروهی، محل اقامت با من. اینم واسه جایزه شون که بچه های خوب و بسازی بودند تا الان.

البته یک تلفات داشت گروهشون. ولی خب ،الان انگار دوست بودند با هم.

کلا من اگه دخالت نکنم دوستی شون پا می گیره!