الحمدلله که سیستم اداره مملکت شده ایالتی، یکی تو خراسان از موسیقی خوشش نمیاد، یکی تو قزوین شلاق دستشه، کلا هم که حکم بر شلیک به اختیار فرمودند. این از ابتکارات و ظرایفی هست که باعث می شه هر مسلمونی شخصاً، مجبور بشه مغز مبارکش رو به کار بندازه و هر چیزی رو سبک سنگین کنه و بهش فکر کنه و اینطوری، از بی تفاوتی و بی  غیرتی و متعاقباً بی مبالاتی جلوگیری می شه. شما اگه قانون بذاری که فلان طور باشه، فوری می بینی یک کسایی یک خلافهایی می کنند و پشت قانون قایم می شن منتهی اینطوری که باشه قوانین، همچین ژله ای هستند. یعنی هم هستند هم پشتشون پیداست هم در عین حال اونقدر محکم نیستند که کسی پشتشو بده بهشون و راحت باشه. یعنی جلوی بی خیالی و بی دغدغگی گرفته می شه اینطور. می گن مرد را دردی اگر باشد خوش است! این که خیالت راحت باشه، عین بی دردی است. شما الانه از یک جایی که راه بیفتی مثلا بخوای بری پابوس امام رضا، استان به استان و شهر به شهر باید شش دانگ حواست جمع باشه که کجا می تونی بخوری، کجا شلاق می خوری، کجا می تونی ضبط گوش کنی، کجا باید خاموشش کنی، کجا فضای ماشین حریم خصوصی ات هست، کجا که باشی  حریم عمومی می شه. این دینامیک بودن و پویا بودن فکر رو درگیر می کنه و به پختگی مذهبی می انجامه چون شما یک مساله رو می بینی یک جا پر رنگ است یک جا کمرنگ، وادار می شی فکر کنی کدوم درست است.

توضیح اینکه هیچ مساله ای نیست که جایی پر رنگ باشه جایی بی رنگ. یعنی تشتتی درخصوص اصل قضیه نیست بلکه حساسیت ها و کنترل ها کم و زیاد می شه اونم بخاطر احیانا کمبود نیرو و امکانات هست و گرنه که همه چیز همزمان باید کنترل و اعمال بشه، انشاالله در حکومت حضرتش، انشاالله.