آدم همیشه فکر می کنه که داشتن، خوشبختی است و نداشتن، مایه پریشانی و دل نگرانی و الخ اما،

این مدتی که من با صاحب خونه ها سر و کله می زنم می بینم که نه! برعکس!

اینها اگه این خونه ها رو نداشتند، خعععععلی راحت تر بودند!

یعنی یک آدم بی شرف وقتی مستاجر می شه، پدر صاحب بچه رو در میاره و خواهر و مادر اعتماد، انسانیت، امانت داری، وفای به عهد و خلاصه همه ارزشها رو با هم وصلت می ده!

خدا از تقصیرات هیچکس نگذره انشاالله!

والله!

می گن نمی دونم دزد یا گرگ، زده بوده به گله یک خانی.

خان، ناراحت و مغموم، سرشو گرفته بوده و غصه می خورده است،

چوپان محترمش بشکن می زده و می خونده که ، نداری به دادم رسیدی!

فکر کن! نداشتن، گاهی نعمت است!