لیلی ومجنون میخونم،

حاااالم ازین پسره تن للللش، مجنون بهم میخوره

و ازون سیاه سوخته،لیلی،بیشتر!

از فرهنگی که تا ریشه هاش، دختر لاااال بوده و دو رو!

گاهی، به ناثواب، معترض حکومت شده ام که در چاپ اشعار پیشینیان سانسور روا داشته اما، الان، از حس غلطم توبه میکنم و به نظرم، باید کلللل کتابهای اون سالها را سوزاند!

کللشو، باید داد به اب!

باید شست غلطهای مزمن فرهنگی را.

مرده شورمونو ببره با فرهنگ نکبتمون!