دو دیدگاه
"... در مورد پست آخرت آدم ها باید بگم، چه خوب که اینطور شدی. این خودخواهی نیست. عین خردمندی یه و غالبن در زندگی هر انسانی دیر یا زود باید این اتفاق بیفته: احترام به خود."
نمیدونم این احترام به خود تعبیر بشه یا عمیق تر شدن تنهایی...
ادم واسه دیگران زنده است. تو خریدهای من دقت کنید، یک عالمه اش،مال شخصی است که نیست! چرا بایدچهارتا کادوی بچه گانه باشه درحالی که فقط دوتا بچه مدنظر بوده از اول؟ ناخودآگاه من، چیزی رو ناجور تشخیص نمیده؟
چرا واسه ادم بزرگها دیگه چیزی نمیخرم؟ تو سفر پارسال وااااقعا در مضیقه مالی بودم اما خریدم. امسال در تنگنا نیستم اما بازخوردهای پارسال تو ناخودآگاهمه...
بهرحال اینکه برخلاف شما تصور من حادشدن تنهایی است وگرنه من آدمی ام که واسه خودم کم نذاشته ام. نمونه اش قورباغه خریدنم! وقتی میخوام، زمان وپولمو هزینه کرده ام ومیکنم وتهش از زیانم راضی ام. نمونه بزرگترش حضورم در بازار یا شراکتم با یکی دوستان در اجاره تابلوهای تبلیغاتی...
اینها رو دلم خواست و کردم و ورشکستم!
...
و از ذهنم و دهنم پاک نمیشن لعنتی ها!
زیان تلخی رو آدمها،شرکا،پس انداز...
بخوابیم بابا. شب بخیر تشکر از نظرت...