یکی از صحنه های خیلی مسخره که آدم می بینه، 

عینک آفتابی هایی هست که قطططططططعا تولید داخل نیست،

بعد رو چشم سران نظامی مملکت ماست!

از بالاترین رده ها تقریبا،

تا پلیسی که سر چهارراه می ایسته،

نصف بیشتر فیگور و اعتماد به نفسشون سر عینک دودی ای هست که رو چشمشونه!

آدم می مونه که اونهمه آرم و علایم و شعار و الخ رو قبول کنه،

با به سادگی ببینه که این بابا با اینهمه اهنّ و تلپّ، دنیا رو از پشت شیشه ای می بینه که اجنوی رو دماغش کاشته است!