شنیدم گفت در مجلس وکیلی

رفیق کودن و کم ظرف خود را

که در مجلس مزن حرفی که سازی

سیه رخسار همچون برف خود را

تو را زان رو به کرسی می نشانند

که ننشانی به کرسی حرف خود را !

 

ابوالقاسم حالت، دیوان خروس لاری

 

این که پیش درآمد بود و واسه اشاعه فرهنگ و یادی از درگذشتگانی که استخوان خرد کردند در این مرز و بوم.

فوق العاده خوش قریحه! تضمین شعر ایرج میرزا رو بخونید:

گویند مرا چو زاد مادر

پستان به دهن گرفتن آموخت

تا جان دارم نمی کشم دست

زین کار خوشی که بر من آموخت!