انکرالاصوات،
پناه میبرم به خدا،
از پیری...
از مریضی...
و از زنی که صداش رو بلند میکنه...
که بیشعوری دردی است، تا حدودی نهفته اما،
چون زنی بیشعوری خود را به صدای بلند فریاد کند،
آلام آدمی سه چندان شود...
و امیدش منقطع گردد از خدای تعالی، که همچون الاغی را، به چه رو آفریده است!
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۶ ساعت 15:53 توسط آرش
|