حد و مرز
اوه
شما ديگه كي هستين!!!
ما وقتي در شرايط شما بوديم به تنها چيزي كه فكر نميكرديم تعداد غذا بود!
پيرمرد چنان شماهارو ساخته و پرداخته كرده كه حتي يك ريال دور نميريزين و بايد اينقدر نخوريد اينقدر نخوريد كه ايشالا ميراث خورا بخورن!
خب گدا گشنه ها فوقش زياد مياد ميبريد خيريه اي جايي قسمت مي كنيد اما اگر كم بياد پيرمردو لعنت ميكنن كه حتي به اندازه شام شب هفتش غذا به تعداد كافي نبود!
منو بگو گم و گور شدي فكر كردم يكي ديگه تون از شدت اندوه افقي شده!
شما ديگه كي هستين!!!
ما وقتي در شرايط شما بوديم به تنها چيزي كه فكر نميكرديم تعداد غذا بود!
پيرمرد چنان شماهارو ساخته و پرداخته كرده كه حتي يك ريال دور نميريزين و بايد اينقدر نخوريد اينقدر نخوريد كه ايشالا ميراث خورا بخورن!
خب گدا گشنه ها فوقش زياد مياد ميبريد خيريه اي جايي قسمت مي كنيد اما اگر كم بياد پيرمردو لعنت ميكنن كه حتي به اندازه شام شب هفتش غذا به تعداد كافي نبود!
منو بگو گم و گور شدي فكر كردم يكي ديگه تون از شدت اندوه افقي شده!
فکر نکنید همه شعور دارندها. این یک نمونه اش!
ابله! بحث اینه که اسراف درست نیست، پس مونده غذا رو هم صدقه دادن، عین پستی و بی شخصیتی است! هابیل و قابیل تفاوتشون تو هدیه ای که به خدا دادند همین بود! زیادخریدن کمک به بازاری های چاق و چله است نه به فقرا. فقیر و مستحق فقط درد شکم نداره که با دو پرس غذای من حل بشه کارش. مشکل بزرگش آبروشه که از قضا با پس ماند غذا، بیشتر مخدوش میشه.
بفهم لطفا! بذار فهمیده بمیری!
+ نوشته شده در چهارشنبه ششم دی ۱۳۹۶ ساعت 23:21 توسط آرش
|