جنگ که می شه،

همه کار و کسب ها می خوابه

نه دیگه اداره ای هست که کسی بره

نه مدرسه ای

نه کشاورزی

نه هیچی

آدمها، بساطشونو جمع می کنند و فرار می کنند...

جونشونو بر می دارند  و د در رو!

منتهی، بعد از یکم دویدم، بالاخره سرعتشون کم می شه

می ایستند...

فکر می کنند...

حالا چه کار کنند؟!

می دونید چی می شه؟

تنها کاری که اینجور مواقع هست، 

نظامی گری است!

می رن عضو لشکری ارتشی گروهی می شن، سلاح دست می گیرند، حقوق می گیرند، شلّیک می کنند!

یعنی، تشدید شرایطی که باعث بدبختی خودشون شده!

یعنی کمک به خرابی

یعنی قهقرا!

ترکیه رو ببینید!

سوریه رو!

کردها رو!