شتر
یک مدل مسخره ای ساخته شده که وابسته می شه
شما یک شتر هم اگه داشته باشی حتی،
یک خر
یک پسرهمسایه
یک دختر همسایه
اصلا بگو یک گربه که فقط از سر بومتون میاد رد می شه،
یک مدت که همو ببینید، حتی اگه نه سوار شتره بشی نه شیر از خره بدوشی نه به پسر همسایه بوس بدی و نه دختره رو بکنی یا با گربه تو یک ظرف غذا بخوری،
اصلا هیچی هیچی هیچی هم که نکنی، همین حضور، دلبستگی میاره
و وقتی می خوای که دل بکنی،
یک تکه از وجودت،
پیش شتره،
پیش خره
پیش پسره یا دختره یا حتی اون گربهه، جا می می مونه!
اینه که طی زمان، آدم هی کنده کنده می شه اینوراونورش!
هر یک تکه اش یک جا مونده
کم یا زیاد
بعد می بینی اونی که تو بچگی و جوونی طراوتی داشت، به نوجوانی و جوانی و میانسانی و الخ که می رسه
شکل زامبی شده!
انگار خوره گرفته باشه، هی تکه تکه تکه هاش کنده شده!
جزامی به نام وابستگی
به نام احساس داشتن، که لازمه انسان بودن است
حس وابستگی به شتر!