امروز، سوره مائده را می خواندم

و اندیشه هایی...

ابهاماتی...

این که آنچه سگ برای صاحبش شکار می کنه، حلال است!

سگی که که اینقدر ازش بد بهمون گفته اند! نصّ صریح قران است که وقتی آموزش دادی بهش که برات شکار کنه حتی، اون شکار مشکلی نداره ، می تونی بخوری!

مگه نمی گن سگ نجس است؟! از کجا آوردند این حکم بر نجاست حیوان را؟

طبعا سگ شکاری، شکار رو با دستکش نمی گیره! می گیره به دندونش! طبعا از بزاقش به اون گوشت تزریق می شه! چطور می شه اینو توجیه کرد؟

سوال دوم، حکم چگونگی وضو گرفتن در همین سوره.

چرا این حکم فقط برای مرد صادر شده است؟ زن نباید وضو بگیره؟ می گه ... به مومنان بگو اگر با زن خوابیده بودی غسل کن... 

اصولا فرض رو بر این می ذاریم که خوابیدن زن با زن رو مجاز ندونه قران. بنابراین فقققط داره به مرد می گه چکار کن، کجاتو بشور، کی بشور، تا کجا بشور! پس زن چی؟

و نگید به قرینه معنوی و الخ بر زن هم همین حکم صادق است چرا که در جای جای قران می بینیم بیّنات رو هم توضیح داده است! مثلا همین سوره می گه تعاونوا على البر والتقوى ولا تعاونوا على الاثم و العدوان...

یعنی می گه در فلان قضیه به هم کمک کنید، و در برعکسش کمک نکنید! خب اگه کتابی در حد معجزه رو داریم می خونیم قاعدتا ایجاز باید از خصایصش باشه، نباید دیگه برعکس رو هم تذکر می داد.

باید می داد؟

یک جای دیگه هم نوشته که شما در برقراری عدالت و ... سرمشق سایر امتها باشید!

فکر کن! یاد جمله مرکر صدر اعظم آلمان افتادم که تو این قضایای جنگ سوریه، چه حرف کلفتی بار هرچی مسلمون بود کرد!

 

بخونید. ده تا آیه از سوره مائده بخونید ،ببینید ما کجاییم، کجا جای ماست!