دیشب، به فراخور حس و حال و سطح روابط و اینها، به یک عالمه ها پیام شادباش روز زن دادم.

یک چند نفری که در آغوش شوهر غنوده بودند، پاسخ دادند تشکرات.

غاطبه ملّت اما، پیغام دادند که مگه من مادرم؟ روز ما یک روز دیگه است! الّا الی!

الی که دختری است به غایت زن زندگی و اینها، مشعوف و شادمان، تبریک رو پذیرفته و تشکر و فلان. 

گفتم حکایتی هست که می گه روزی که ملت می رن واسه نماز باران ،اونی که با خودش چتر می بره، اعتقاد داره به کارش ها،  حالا بین اینهم آدم، تنها کسی که هنوز نوک ممه هاش جوانه نزده و در نیومده، خودش رو زن می بینه و ذهنشو آماده می کنه، این الی خانوم است! 

الی جان، انشاالله عروسی ات عمو. دعوت کن بیام.

البته یکی دیگه از دوستان هم همچین واکنشش دفاعی نبود. یک استیکر ذوق مرگ فرستاد! خخخخخ

خدا خیرش رو نصیب همه بکناد.