یک زمانی، سده ها پیش،

همچین شبی،

ملت از روی آتیش می پریدند پشم فلان و موی پاهاشون بسوزه،

تمیز بشن واسه شب عید...

یادش بخیر آقای فیاضی رو. معلم شیمی دبیرستانمون بود. اون می گفت...

شعارها چه قشنگ شده است:

مدیر اگر ندارید، بریدقبرس بیارید! 

فلانی دروغگو، زاینده رود ما کو؟

الخ!

جالب است. الان که مردم می تونند آلت دست یک قدرتی باشند، برخوردی با تجمعات، با توهین ها، با هیچی نمی شه. 

واااااااااااااای به روزی که این سیل، بنیان کن بشه!

بکش آتش خرد پیش از گزند

که دنیا بسوزد چو گردد بلند!

چرا هیچکس دغدغه چیزی نداره؟!!

شبکه های "فعلا مجاز" !!!