از خوبهای روزگار، بوی خوش عطر لباسی است که بعد از سه فصل، از تو کمد برداشته ای و گاهی،

هر از گاهی،

این بو مستت می کنه!

جوری که فریز بشی که بتونی یک استنشاق دیگه بکشی اش تو ریه هات

و همزمان، گیج و منگ، فکر کنی خدایا، این بوی کدوم ادکلنم بوده است...