من آدم فضولی نیستم، منتهی،

امروز حسب اتفاق توجهم به حلقه عقد یک بزرگواری جلب شد. یک چیز خیلی نازک مردنی، اونم طلا نه. حداکثر نقره. من هرچیزی رو که درک بکنم، از حذف مراسم و کاستن از هزینه ها و پشت پا زدن به رسوم احمقانه اول تا آخر ازدواج، اما این حلقه را نمی تونم کنار بیام. هضم نمی شه برام! به نظرم باید یک چیز شکیل آبرومندی باشه. این پرچم است. باید از مرغوبترین پارچه و رنگ درست بشه. می دونید؟

نمی دونم. انگشتر رو انگشت خودم نمی شینه حالا گذشته از اینکه موضوعیت هم برام نداره اما، دوست می دارمش.