من نفهم
یا مکن با پیلبانان دوستی
یا طلب کن خانه ای در خورد پیل!
من، پیلبان که هیچ، خود پیلم! هم بی ادبم هم کور رنگی دارم و خطوط قرمز و نارنجی و سبز رو نمی بینم، هم خیلی اینها که برای شما مگو هست، برای من گو شده است!!
حلّه؟
کسی سختشه، نیاد نزدیک. بحمدالله فکر کنم بتونم ادعا کنم که اصلا آدم آویزون و کنه ای نیستم و اگه شما نیاید، من قطعا نمیام سمتتون. یک گاهی اگه دنبال کسی رفته ام خیلی محترمانه بوده و قطعا چیزی که تو ذهنم می گذشته بیش از روزمره هام بوده. بحمدالله هم که جفتکتون به راه بوده و هیچوقت به کسی نشده که نزدیک بشم. ولی به جرات ادعا می کنم آویزون کسی نبودم و نشدم و نخواهم شد. به قول قیصر، کسی یک جو مردونگی رو نکرده که من یک خروار براش رو کنم! کسی اونقدر کشش نداشته و نداره که من بخوام دنبالش بیفتم و مزاحمش بشم و الخ! جمع کنید بساطتونو اگه خوشتون نمیاد از قلم من، زندگی من، ریخت من، ... من، یا هرچیز دیگه ای که بهش آلرژی دارید!
یا حق