فطریه، فکر  می کنم، میزان و نوعش از اینجا میاد:

شما سی روز یک وعده ناهار رو صرفه جویی کرده ای. واسه اینکه هدف روزه اقتصاد نباشه، این صرفه جویی باید از کیسه ات خارج بشه! سی روز معادل نمی دونم سه کیلو برنج یا سه  کیلو گندم یا ... می شه. با این حساب، به کسی که روزه نگرفته و به هر تقدیر می خواد فطریه بده باید گفت گه نخور! شما نمی تونی هم بخوری ،هم ببخشی! اگه هم فطریه می دی از امروز تا سی روز ناهار بی ناهار! نه واسه ثوابش و الخ. واسه صرفا تسویه حساب اقتصادی خودت با خودت و لذا، به نظرم کسانی که سحری رو مفصل و عین ناهار می خورند و افطاری مفصل و عین شام، یا با شام، صرفا صبحانه را حذف و صرفه جویی کرده اند و دو قالب پنیر واسه فطریه اینها کفایت است! اگه افطاری نون پنیر  می خورند و شام هم شام، که دیگه هیچی! چیزی نخورده نذاشته که بخواد بده به فقیر که! 

از نظر علما، فلسفه فطریه چیه؟