پاشیم بریم سر قبر پدر.
چه کار فرسایشی و نه به دلخواهی شده برای من...
خیلی بارها، دیگه نه بخاطر خودم یا پدر، که میرم بخاطر مادرم. که ببرمش یک تابی بخوره، و اذیت سرویس و خط ویژه و ... نشه.
ولی چه فایده واقعا؟! زیارت اهل قبول می ریم که چی؟ اونم اینقدر مرتب، اینقدر سر وقت، اینقدر عین یک مشغله...
بنویسید وصیت نامه هاتونو و آزاد کنید بازمانده هاتونو از رسوم مزخرف!
نهی کنید از اینکه عین خرعصاری مداااااااام به کاری باشند، کاری بیهوده و عبث...
+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم شهریور ۱۳۹۷ ساعت 16:45 توسط آرش
|