خیلی مواقعی که یک لغت را توی دیشکنری انگلیسی چک میکنم، یک گرافی هم می ده که این لغت در زمانهای گذشته کی خیلی متداول بوده و میزان اقبال مردم بهش چطور کم یا زیاد شده است.

چیزی که تعجبم را قلقلک می ده اینه که لغات مورد جستجوی من، اغلب کاربردشون طی دهه های گذشته هی کم و کم و کمتر شده . تمام نمودارها نزولی است و این یعنی یک اتفاقاتی داره تو زبان این اجنوی ها می افته. (ملا لغتی ها غلط بگیرید، اجنبی از جانب و جنب  درست تر است)

خلاصه، فقط زبان ما نیست که معلوم نیست به کدوم قهقرایی رفته و می ره. مال اونها هم رو به تغییر است هرچند تفاوت اینه که اونها آمارشو دارند که از کجا به کجا می رن،

ما نداریم!

می گفت دوستت دارم کثافت

لعنت به اون قیافه ات!

این اوج ادبیات احساسی دهه نمی دونم شصتی، هفتادی هاست!