ذبیحه، عضو کار کن فامیل، یاور همه آبجی ها، اصطلاحا تو کونی خور بقیه، چندی قبل سوار می شه ترک موتور...

چادرش، می ره لای میله های چرخ...

ذبیحه، می افته از رو موتور، پس و پیش کله اش می شکنه و کبود می شه همه جاش

اورژانس...

وقتی برش می گردونند خونه، تا هفده هجده ساعت، کسی نرفته زیرشو بگیره !

گدا اگه بهشت بره، هر جا بره بختش باشه (پریش شهرضایی گفته)

بگو بدبخت! دو زار از خودت رو واسه خودت نگه می داشتی که امروز نیفتی، که اینقدر خوار و بی قدر نباشی! اونقدر  حمال همه اگه نبودی، الان می ذاشتنت رو سرشون، اما، چه بی مقدار...

و این قانون است! هیچکس بیش از آنچه شما به خودت احترام می ذاری، بهت احترام نخواهد گذاشت!