آقا! جماعت! اینقدر سرتق نباشید تو نظراتتون! وقتی من می گم بعد از یک هفته ده روز از تجاوز جنسی، نمیشه به این راحتی چیزی را اثبات کرد، بگید چشم، بلافاصله برید پزشکی قانونی.

پزشک بو که نمی کشه که! دنبال چمیدونم آثاری از مو و پوست متجاوز میگرده مثلا زیر ناخن شما. درگیر شده اید دیگه. اصولا باید یک قطعاتی از اوشون، حالا بجز اسپرمش، به شما چسبیده باشه. ولو موی کله یا کونش! حالا شما بعد از تجاوز می خوای بری یک ماه بشینی ننه من غریبم کنی و اشک و آه کنی و تازه بعدش تصمیم بگیری چکار کنی، خب پنجاه بار اقلا رفته ای حموم هی خودتو شسته ای که عرق تن لشش پاک بشه ازت، مثلا! خب طبعا اون آثار جرم هم پاک می شه دیگه انیشتین! نمی شه؟

مگه صبر کنی بچه اش دنیا بیاد با دی ان ای اون اثبات کنی که تازه اون موقع باید یکی بیاد شوهر تو رو جمع کنه که لابد فکر می کنه در صلح و صفا داده بوده ای بالا!

من نظرم اینه که در صورت تجاوز باید زن بتونه خودشو جمع کنه، سرپا باشه، بعد بدون اینکه به شوهر و خانواده و الخ خودش بگه، چون شوهرهای ایرانی هم تاب زیاد دارند، باااااااااااابای طرف را در بیاره. حالا یا با شکایت یا تهدید زندگی طرف یا اخاذی هر مدلی. طبعا بهترینش قانونی است و باشکایت و بی رضایت تاااااااااااااا اعدام.

موید باشید.

به کسی هم اعتماد نکنید!

می گفت وقتی جون آدم ، آدم رو ترک می کنه، دیگه چه انتظاری از بقیه هست؟

یا وقتی سایه آدم دم غروب، آدم رو ول می کنه، چه انتظاری از بقیه هست؟

یادمه سالها قبل یک رفیقی بود وبلاگ، ایشون یکبار گیر کرده بود، حربه جالبی به کار برده بود. همراه شده بود! گفت دیدم زورم که نمی رسه و بدجایی گیر کرده ام، دل دادم به کار. منتها بصورت دهانی شیره طرف را کشیده بوده دیگه ماتحتشو  تونسته بود حفظ کنه. 

یک نکته دیگه هم اینکه تشکیلات آقایون بهرحال بخش حساسی هست. اگه گیر کردید و دلتون نخواست، به نظرم می شه چندقدمی همراهی کنید، و در یک موقعیت مناسب با لللللللگد، چنان بکوبید تو بیضتین شریفین طرف که از مردی بیفته. مطمئن بشید که همچین اساسی و قایم می زنید! اونقدر درد خواهد داشت که نتونه دنبال شما بیاد!

 

عه این زنه هی زرت و زورت زوزه می کشه امشب. مگه می شه خوابید دیگه.

خب مرد. خدا بیامرزتش. میخواستی اون موقع که زنده بود اونقدر خون به دلش نکنی! نکبت!