خدا رحمت کنه شاه کوچیکه را. همینطور باباشو. یک مصاحبه ای می دیدم ازش، می گفت کاری می کنم که اگر هر کس یک جو همّت داشته باشه، زندگی مرفهی داشته باشه تو این مملکت. منظورش این بود که دیگه پول نفت را ماهی  چهل و پنج هزار و پونصد تومن نمیارم بدم در خونه ات که مفت خور بشی و الخ، همّت هم می خواد اما، همون حد یک جو، زندگی ات را ردیف می کنه.

مقایسه بکنید با الان که والله همّتش هست، اما نون سواره شده و ما پیاده!

امروز اداره ام تعطیله منتهی زودتر از هر روز بیدار شده ام پروژه ام را تکمیل کنم. می خوام بگم همّتی که اون خدا بیامرز می گفت هست، بیش از یک جو، منتهی، چه باید کرد با تشنگان قدرت که چپاول استراتژی اول زندگی و حکمرانیشونه؟ 

یکی دو ساعت کار کنم بعد برم سمت آبادی، هم مغزم نفس بکشه هم مامانمو هم ببینم. 

جاتون تهی صبحانه

چقدر ظرف نشسته تلنبار شده!