نشستم از فرط بیکاری، یکم پوشه های ایملهامو مرتب کردم.

از سال 2015 پوشه داشتم، تمام دنبال پذیرش از یک دانشگاه...

گاهی خسته می شه آدم. هرچقدر هم کلیپهای امیدبخش ببینی که بگن

دست بر ندار،

شکست لحظه ای رخ می ده که ول می کنی،

do not give up 

قانع نباش

...

منتهی، واقعا آدم یک جایی از خودش می پرسه که چی؟ تا کی؟ برای دیگه چه زمان؟