چقدر دلم می خواد یکم این کارهای شبانه تمام بشه، سبکتر بشه، برگردم یک دوره ای به ساز!
دیشب خط نوشتم، امشب دلم ساز می خواد!
میگم کمال گرا ام، خطم رو وقتی می نویسم دوست دارم. وقتی بعدتر نگاهش می کنم، اصلا رضایت بخش نیست برام! همبسته نیست! انگار همه اجزا را چیده باشی کنار هم اما، یک حرکت نهایی لازم داره، یک نخی باید کشیده بشه، یک پیچی باید سفت بشه که اینها تو هم قفل بشه و یک کاسه بشه و حس خوبی بده به آدم. اون نخه نیست. اون پیچ وجود نداره! هر حرفی سواکار برای خودش حکم می کنه و انگار تو بازی فوتبال، کار تیمی نباشه! هرکی هرکی برای خودش تک روی بکنه!
+ نوشته شده در یکشنبه بیستم آبان ۱۳۹۷ ساعت 18:34 توسط آرش
|