یک لحظه نیّت کردم که یک روز این هفته پاشم بیام تهران.

یک صبح تا عصر، خیابان گردی.

به یک مطّلعی کانکت شدم ببینم محله ای که می خوام برم باغی رستورانی کافه ای دکّونی  چیزی هست که بگم من فلان جا ام، اگه کسی خواست بیاد اونجا،

که خب مطّلع مذکور بزرگواری کرد و گفت که خودش کارم رو پیگیری می کنه و لذا،

سلب توفیق شدید!

بهرشکل اما، نیّت دارم بیام!

در محله ای بی پاساژ، بی پارک، بی باغ و رستوران و کافه و اینها !

از صبح تا عصر، کنار پیاده رو، باید منتظر باشم آدمهای بخصوصی که میان و می رن، ازشون اطلاعات بگیرم!