الانه من ساکتم، شماها خوبید؟

بهتون خوش می گذره؟

الان هرزنگاری نمی کنم، جامعه اصلاح شده بحمدالله؟ کیان خانواده هاتون محفوظه؟ شاکرید؟

کسی کون کسی نذاشته در همین لحظه؟ چکار می کنید با قلنبه های احساسات کپک زده احیانا؟

آدم حس بعضی ها رو می شنوه که ییهو ول می شه، یاد این دملهای چرکی می افته که فشارشون می دی پلیقّی، همه محتوای گندش می زنه بیرون ها! همه جا رو به گند می کشه! مگه مرض دارید می ذارید اونقدر سر بسته بمونه که متعفن بشه و ییهو همه زار و زندگی رو به گه بکشه؟! حالا لازم که نیست عین من رو باشید و بیاید جار بزنید که! ولی یواش یواش خرجش کنید، ییهویی یکبار چیزیتون نشه.

پیداست خیلی  دلخورم، نه؟!

 

---------------------

"بهت بر نخوره ولی خُلی که دلخوری از چهار تا اسکل مجازی !"

رفیق! من اگه گاهی هم دلخورم، از دست خودم دلخورم نه کسی. لذا