شاهد بندگی
می گم هیچوقت فکر نمی کردم خیرمون به تبریز هم برسه!!! الله اکبر!
می دونید که مسلمونها معتقدند اون دنیا خاک بر اعمالشون شهادت می ده. مثلا یک موزاییک میاد جلوی بارگاه ربوبی می ایسته می گه این آقا وقتی پاش رو سر من بود،
خدای نکرده داد!
تاریخ، فلان زمان!
(حالا یکی نیست بگه آخه موزاییک! به تو چه! تو چه کاره ای؟! تو اگه آدم بودی که موزاییک نمی شدی! اصلا خود تو، خیلی پشت و تخم و ترکه داری؟ شن و ماسه و سیمان و آب و پودرسنگ و الخ را قاطی کردند گذاشتند زیر فشار تا شدی تو، حال دم در آورده ای قر و قاطی؟!)
حالا بماند
بهرحال بحث اینه که چون خاک شهادت می ده، مومن سعی می کنه در مکانهای متعددی از مسجد یا خونه اش سجاده بندازه و نماز بخونه که جلوی خدا تعداد بیشتری بیان شهادت بدن!
خداست دیگه، سرشم شلوغه ، اینجوری انگار می شه مرعوب بشه!
البته این دیدگاه احمقانه قضیه است. دیدگاه درست تر اینه که بله شما مهمونی می ری سفر می ری به این انگیزه اقام الصلاه می کنی خودش تبلیغ می شه! می دونید؟
دل مسلمون دیگه گرم می شه که می بینه تو جای غریب هم مثلا یکی هست که مسلمونه! مثلا اگه مشکلی داشت، در راه مانده بود، کمک لازم داشت، می تونه بره به این مسلمان اسلام به کمر زده بگه برادر، کمک!
برادر هم کمک بکنه.
بگذریم.
تاج گل تبریز، ارزون بود، خیلی!
هرتاج ده هزار تومن...
نور به قبرش بباره.