شتری
هیچی اندازه یک جفت کفش چرمی شتری رنگ راااااحت، که آدم بپوشه و شیک و تمیز، سر صبح، هدفمند و با انگيزه ونسبتاً تند، قدم بزنه باهاش به سمت محل کار،
به آدم نمی چسبه این روزها...
ایکاش خونه ام جایی بود که می تونستم بدون ماشین بیام و برم...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم شهریور ۱۳۹۵ ساعت 8:5 توسط آرش
|