کاربری
یعنی شما یک خیابون نمی دیدی که از اولش بساااااااااااط کرده باشند تا تهش، خیلی ها هم نصفشو سد معبر کرده باشند و شمایی که قصد عبور داری لای یک عالمه دیگه که قصد خرید دارند گیر کنی و به هم ببافید و گره بزنید.
اونجا که خیابون بود، خیابون بود! پیاده رو داشت، سواره رو داشت، جای پارک و ایستگاه سوار و پیاده داشت و اگه لازم بود مغازه هم داشته باشه با پهنای بسیار مناسب عقب تر، مغازه ها بود که از قضا مغازه ها هم پهنه وسیعی از فضای آزاد جلوشون رو میز و صندلی چیده بودند و یکی در میون قهوه و ساندویج و جوجه و خلاصه هرکی هرچی که داشت عرضه می کرد.
اگه انشاالله تبلیغات من اثر کرد و تشریف بردید، حتماً خیابون رقّه رو برید. این خیابون که دو مثقال ترافیک نداشت همه امکانات یک گلگشت باحالا رو در امتداد خودش داره، باضافه یک عاااااااالمه هتل با کلاس و ارزونتر از ایران!
حالا ما وضعمون چطوره؟ تو مدرن ترین شهر سازیمون ، مثل سپاهانشهر، کل خیابونی که می کشیم سه باند داره. فضای پارک ماشین پیش بینی نمی کنیم و می بینیم که دو باند این خیابونها می شه پارک دوبله و معمولی، یکی می شه معبر! در امتداد این خیابون مغازه ها کوچیک کوچیک، کسی بی هوا از دکّون بیاد بیرون دماغشو از دست می ده! پیاده رو تنگ، اصلا اسلام به خطره از بس باید بمالی به همه تا بری! اینکه از دور بتونی قششششششششنگ زیبایی های خدا رو تماشا کنی که پیشکش!
حالا از اونطرف، همه مغازه ها تو سیتی سنتر و تو مالها متمرکز!