زخم
به فتح ب، سکون ژ
یعنی دیم!
یعنی یک چیزی که نه بهش آب بدی نه کود نه مراقبش باشی نه دلواپسش!
یعنی ولش که به امید طبیعت!
یعنی ...
یک لحظه رفتم وب این جناب نیلوفر.
یک آهنگی ، گمونم از مرحوم پاشایی، پس زمینه وبلاگشه
نه انگار گفت حامد برادران. چه می دونم بهرحال،
داره می خونه که:
کی ، مثل تو، دلمو شکست، رو دلم، رو هرچی که هست، بگو مثل تو کی چشماشو بست
بگو کی مثل منه که بمیره برات، تو رو جوری که تو هستی بخواد، شده دیوونه خاطره هات
چجوری قید این عشقو زدی چچوری اینهمه بد شدی...
این تنهایی، منو دیوونه کرده کجایی، تو هنوز توی خاطره هامی، مثل عکسهای خوب دوتایی
...
اونقدر حتی موسیقی گوش ندادیم، که ییهو که یک چیزی پخش می شه، شوکه می شیم انگار!
یادت نیست، می دونم دیگه اسم منو، نداری دیگه اسم منو، هرچی که بود رفتی و دل کندی چه زود
واسه ات آسونه ولی واسه من ساده نبود
چجوری قید این عشقو زدی چجوری قید منو زدی حالا که دل بستم تو می خوای، بری جواب این عشقو ندی
این تنهایی، منو دیوونه کرده کجایی...